Een 19de eeuws paneel door E.P. Mirani (Dutch 1810-1881) is voor de helft van oude vergeelde vernis ontdaan.
Onder UV-licht is goed te zien dat de oude vernis ‘blind' slaat.
Wanneer alle oude vernis verwijderd is, is de schildering weer in al zijn kleur en helderheid te zien.
Een close-up van de handtekening. Naast de signatuur is alleen een '7' te zien, met daarnaast vaag wat vermoedelijk een '5' is. Het paneel is dus geschilderd in 1875.
Ook moderne abstracte kunstwerken worden bij Douwes vakkundig schoongemaakt. Bij het verwijderen van de oude gele vernis, wordt zoveel mogelijk gewerkt langs 'natuurlijke grenzen'. Dit om eventuele subtiele kleurverschillen door het schoonmaken te voorkomen.
Alles onder de zon is onderhevig aan de vergankelijkheid. Zo gaat dat ook met de schilderkunst. De schildering zelf mag het dan relatief lang uithouden, de vernis die erop is aangebracht is een veel korter leven beschoren. Na enkele decennia al kan de helderheid ervan vertroebelen en vergelen door vuil, rookaanslag en natuurlijk de langzame inwerking van het UV-licht uit het zonlicht. Links: een vuil schilderij met drie schoon-gemaakte delen. Rechts: het zelfde schilderij geheel schoongemaakt.
Dit "Barbizon" tafereel is door W. Ortman geschilderd rond 1870.
De achterkant van het doek is ooit ingesmeerd met een dikke onregelmatige laag ‘onbestemde' specie.
Eerst wordt de oude randbedoeking verwijderd.
Vervolgens wordt de oude specie mechanisch verwijderd, waardoor het originele doek weer te voorschijn komt.
Bij de schoonmaak blijkt de lucht op een eigenzinnige manier veranderd te zijn. Een beetje ingezoomed - de dreigende lucht. Het vak restaureren bestaat nog maar relatief kort. Voorheen werd dit nog gedaan door "handige" schilders. Een eigen interpretatie geven, was voor velen heel gewoon.
Een stuk van de overschilderde wolkenpartij is verwijderd.
Nog verder verwijderd...
De donkere wolkenpartij is geheel verwijderd. Het blijkt eigenlijk best een mooie dag te zijn...
